Facebook   |   Instagram
Home   |   Over Ons   |   Verslagen   |   Contact =
x
Home
Over Ons
Verslagen
Contact
Volg ons ook via:
Facebook   |   Instagram

Rob van Haarlem in tranen

20 September 2021 | Premier Drumcorps

Een man mag niet huilen zong Jacques Herb in 1972. Onzin natuurlijk, dat bleek maandagavond wel toen het Premier Drumcorps een serenade bracht aan Rob van Haarlem. Rob, die absoluut van niets wist, hield het niet droog. En niemand die dat erg vond.

Door Johan Lok

Net als eerder bij de serenade aan Piet en Cobi Neeft, die praktisch iedere Krommenieër kent, is ook Rob van Haarlem geen onbekende in ons dorp. Rob was onder meer bekend van de Wijkraad van Krommenie, maar was ook jarenlang nauw betrokken bij Premier. We hebben het dan over de beginperiode van onze vereniging.

Dus toen Rob maandag 75 werd, was het Drumcorps erbij om op verzoek van zijn dochter Manon een serenade te brengen. Helaas waren we niet compleet, maar met drie snares, een quint, cymballs en twee basedrums, klonk het toch prima. Zo prima zelfs dat bij de hevig verraste jarige de tranen niet uitbleven. 

Met hele stille trom (Co, ik heb genoten), liepen we richting de vlak bij ons Music Centre wonende Rob en Lammy van Haarlem. Daar werd de straatvolgorde ingezet.

‘We wilden net aan de koffie,’ aldus Lammy. ‘Toen dacht ik trommels te horen. Weet je, zei ik tegen Rob. Die koffie moet maar even wachten, we moeten naar buiten.’

‘Ik wist niet wat ik zag, hier had ik absoluut niet op gerekend,’ vertelde de jarige, die het niet droog hield, toen hij ‘zijn’ Premier voor het huis zag staan. 

Tijdens ons optreden had Cor de bloemen al overhandigd, dus gelijk daarna klonk de vraag van Rob of we wat wilden drinken. Even later zat het hele Drumcorps dan ook in de tuin en vlogen al snel de verhalen over ‘dien goeden ouden tijd’ over de tuintafel. 

Uiteraard marcheerden we ook weer terug. Niet spelend, maar in stilte en met de sjako in onze rechterhand.

Net als tijdens het eerdere optreden in Assendelft, was dit er ook weer eentje waarbij duidelijk werd hoeveel plezier je mensen doet met zo’n optreden. En onszelf natuurlijk in dit geval, want twee keer een paar honderd meter lopen tijdens een klusje komt bijna nooit voor.