Facebook   |   Instagram
Home   |   Over Ons   |   Verslagen   |   Contact =
x
Home
Over Ons
Verslagen
Contact
Volg ons ook via:
Facebook   |   Instagram

‘Hufters zijn jullie’

7 September 2021 | Premier Drumcorps

Nadat we zondag 5 september al een dag hadden met twee optredens, volgde er dinsdag 7 september weer een. Ditmaal speelden we vanwege het gouden huwelijksfeest van Piet en Cobi Neeft en de 51ste verjaardag van Nanda, de zus van Ronald en René Vallinga. Haar commentaar op het verschijnen van Premier. ‘Hufters zijn jullie.’

Door Johan Lok

Op dinsdag 7 september zijn een aantal belangrijke besluiten genomen. Zo doen we geen losse optredens meer, het Drumcorps rukt alleen nog maar uit voor twee of meer optredens op een dag. Dat dan vergezeld gaand met de eis tot een verzorgd diner achteraf. En dan moet er ook nodig iets aan het uniform gebeuren. De zwarte T-shirts moeten op de één of andere manier worden vervangen door iets dat minder heet is. Met name Tess is daarvan de pleitbezorger. ‘Ik roep dat al jaren, maar nu moet het er maar eens van komen.’ En als we dan toch gaan veranderen, zou Erna (die dinsdag fotograferend en filmend aanwezig was) heel graag zien dat er wat aan de sjako’s gedaan wordt. Het spuuglelijke plastic bandje dat onder je neus hoort te hangen irriteert haar namelijk al heel lang. Het eerste optreden aan het eind van de middag was voor Piet en Cobi Neeft. Jarenlang hadden zij een bakkerij op de Ruimtevaartlaan. Daar kwam later bakker Putter en vervolgens Lehmstrom, waar je uren kunt doorbrengen op zoek naar een heel bijzonder cadeautje. Piet en Cobi zijn bekend in heel Krommenie en ver daarbuiten. Dat bleek wel toen ik een fotootje van het bruidspaar voor het drumcorps op mijn Facebook-pagina plaatste. Dat is inmiddels, wanneer ik dit schrijf al door 125 mensen leuk gevonden, waarbij 55 mensen op mijn pagina een felicitatie voor het bruidspaar schreven.

Cobi zat in het complot, terwijl Piet van niets wist. Maar hij vond het geweldig. Niet zo heel vreemd ook, want bij ieder feest dat ze te vieren hebben, is Premier aanwezig. De ene keer het Drumcorps, dan weer de Cadets en zelfs The Incredibles zijn van de partij geweest. Leuk was wel dat Cobi voor ons een compilatie van al die feesten had gemaakt. Hele leuke foto’s met daarop Premier-mensen die al lang geen lid meer zijn of inmiddels onherkenbaar (‘Nee echt, is dat….’) zijn.

Nadat we het bruidspaar hadden gefeliciteerd en genoten van een drankje, diende zich ineens een tweede feestje aan. Nanda, de zus van Ronald en René bleek namelijk jarig. Zij vierde haar 51ste verjaardag. Nu was het vorig jaar al de bedoeling geweest daar langs te gaan toen ze Sarah zag. Maar dat werd toen tegengehouden door corona. Terwijl de broertjes zich nog afvroegen of er wel tijd voor was voor een tweede optreden, werd door de muzikanten vrijwel unaniem besloten de instrumenten in te pakken om die vervolgens op de J. Henri Dunantstraat weer uit te pakken.

Nanda, was uiteraard zeer verrast. Ze had het intikken van Co gehoord. Niet zo vreemd natuurlijk, aangezien ze zelf in een ver verleden ook deel heeft uitgemaakt van het Drumcorps. Bij de eerste slagen dachten een aantal mensen nog dat het bij de videoclip van Lady Gaga op tv hoorde, maar al snel werd duidelijk dat het ‘t Drumcorps was dat zich bij de voordeur meldde.

Nou, dat werd door Nanda op prijs gesteld. Ze voegde haar broers liefdevol de woorden ‘Jullie zijn hufters’ toe en wie één van de filmpjes op de Facebook-pagina van Muziek Organisatie Krommenie (dus niet Premier Drumcorps, ik zeg het nog maar eens) bekijkt van dat optreden ziet het weinig onflatteuze vingergebaar van de jarige. Laten we het er maar op houden dat dat zenuwen waren. We hebben met Nanda in ons midden nog even laten zien dat we als Drumcorps ook best veel minder strak dan we normaal doen, kunnen spelen.

Daarna mochten we binnenkomen en in de tuin genieten van een drankje. Speciaal voor een net binnenkomende oma die het zo jammer vond dat ze ons gemist had, zijn we spelend vertrokken.

Aangezien er verder geen jarige broers, zusters, verre ooms of schoonzusjes meer waren, zijn we teruggekeerd naar het Music Centre. Met een groepje werd spontaan besloten tafels buiten te zetten en eten te bestellen. Genietend in het zonnetje werd duidelijk dat we dolblij zijn dat er weer mag worden opgetreden, dat we een enorm leuke groep hebben en dat Premier zo nog jaren door kan.

Want ik moet tot slot de leden van het Drumcorps een waanzinnig compliment maken. Vooraf werd gedacht dat we met ongeveer 5 man over straat moesten en zelfs de broertjes stonden klaar om de baseline te versterken. Maar wat bleek, op deze gewone dinsdagmiddag liepen we met een bijna volwaardig Drumcorps. Complimenten aan iedereen die erbij was.