Drumcorps veroorzaakt bijna drama in Krommeniedijk

2 September 2018 |
Premier Drumcorps

Beginnen we een nieuw seizoen doorgaans meestal redelijk rustig met een aantal repetities, dit jaar is dat wel even anders. De zondag na de eerste repetitie stond gelijk een optreden gepland. En wat voor één, we traden namelijk op voor de burgemeester. En veroorzaakten en passant bijna een enorm drama in het normaal zo liefelijke en rustige dorpje.


Door Johan Lok

Optreden in Krommeniedijk was voor het Drumcorps alweer een aantal jaar geleden. We marcheerden toen door het dorp tijdens een lichtjesavond. Zondagochtend werd verzameld om af te reizen naar dorpshuis De Horn. Daar mochten we de feestweek van Krommeniedijk ritmisch van start laten gaan. En dat was niet alles, want we deden dat samen met toch niet de minste inwoner van Zaanstad, namelijk burgemeester Jan Hamming.

Het werd een optreden zonder een pas te verzetten. Alleen even bij aankomst van de burgemeester spelen en nadat hij de officiële opening had verricht. Althans, dat was de bedoeling.

Het eerste deel van de opdracht verliep voorspoedig. Nadat we hadden uitgeladen, kregen we van niemand minder dan van feestcomité-voorzitter Jan Henk persoonlijk een kopje koffie dan wel thee.

In het dorpshuis hingen een aantal kunstwerken en Thom stond al snel vol bewondering naar één daarvan te kijken. Tot we hem vertelden dat dat dus gewoon de wandklok van De Horn was.

Tot verrassing van iedereen kwam ineens René V aangelopen. Ondanks enkele barbecues was hij ongeschonden teruggekeerd van zijn vakantie. Hij had zelfs extra doorgereden, zodat hij niets van de festiviteiten in Krommeniedijk hoefde te missen.

Na een poosje werden we naar buiten gedirigeerd en we stonden nog maar net klaar toen de auto waarin de burgemeester zich bevond stilhield. Jan Hamming was naar Krommeniedijk gekomen samen met zijn overigens zeer charmante vrouw Roya.

Vol belangstelling bekeken ze ons optreden, waardoor ze misten wat er zich achter hun rug afspeelde. Daar kwam namelijk over de weg de koets aanrijden. De twee paarden schrokken enorm van het geluid van het Drumcorps, waardoor ze niet wisten hoe snel ze weg moesten. In gestrekte draf vlogen ze voorbij. Er werd dus gelijk gesteld dat we bij het vertrek van de burgemeester niet mochten spelen. In plaats daarvan stonden we netjes in de houding, met de cap in de rechterhand. Hoe die precies vastgehouden moest worden was nog een heel dingetje.

Terwijl we zo stonden, zagen we de paniek bij Jan Henk ineens groter en groter worden. Wat bleek, de schaar was weg. De bedoeling was dat de burgemeester de feestweek officieel zou openen door een lint door te knippen. En dan heb je dus wel een schaar nodig. Gelukkig werd er in een laatje in de keuken nog eentje gevonden

Burgemeester Hamming hield een gloedvolle speech, waarna hij, alvorens te vertrekken onze kant opkwam. Hij vertelde zeer onder de indruk te zijn van hetgeen we hadden laten zien en horen. Hij wilde weten of we ook aan wedstrijden meededen en vond het knap hoe de snareline op elkaars instrument sloeg.

Hoe aardig de burgemeester is, bleek wel toen hij even daarna spontaan een jong meisje van de kant haalde om hem te helpen het lint door te knippen. Daarbij was het bedoeling dat de snares zouden roffelen en er een luide cymbalklap zou volgen, als het lint was doorgeknipt, maar dat werd dus verboden. Daarom hebben we, nadat het koetsje met daarin de burgemeester en zijn vrouw was vertrokken, de straatvolgorde nog even hebben gespeeld. Daarna was het inpakken en wegwezen.