Geweldig optreden tijdens Wandel4Daagse

23 June 2018 |
Premier Drumcorps, Premier Cadets
en
The Incredibles

MOK heeft absoluut zijn visitekaartje weer afgegeven tijdens de slotdag van de Wandel4Daagse in Alkmaar. Alle onderdelen deden op 23 juni mee en de dame van de organisatie was zo onder de indruk dat ze ons lekker onze gang heeft laten gaan. ‘Dat is jullie wel toevertrouwd,’ zo maakte ze duidelijk.


Door Johan Lok

We zijn alweer jaren vaste gast tijdens de afsluitende zaterdag van de Alkmaarse Wandel4Daagse. Trad de eerste jaren alleen het Drumcorps gedurende een deel van de dag op, sinds een paar jaar is heel MOK van de partij en zijn we er bij van het eerste begin van de zaterdag tot het moment dat de laatste wandelaars zijn gepasseerd. Dat betekent dus dat zowel het Drumcorps, de Cadets, The Incredibles en dit jaar ook de Snikkelpeppers van de partij waren.

Bij het inladen miste ik Erik. Die bleek de avond ervoor na een feestje ter hoogte van de Watertoren van zijn fiets te zijn gevallen en daarbij flink gewond te zijn geraakt. ‘De alcohol spoot eruit,’ zo werd gezegd. Het enige dat wij echter zagen, was een klein wondje op zijn kin. Ook Johan2 was opvallend afwezig. Hij zou zich hebben verslapen. Wij hebben echter, gezien zijn nieuwe liefde Maud, het idee dat een gebrek aan slaap juist de oorzaak was.

We stonden net als vorig jaar weer aan de achterzijde van de kerk en dat is echt een ideale plaats. Terwijl we aan het uitladen waren, bleek dat er heel slordig instrumenten klaar waren gezet in Music Centre, of beter gezegd niet klaar waren gezet, zodat er dus van alles bleek te missen. Dat betekende voor een aantal leden dat ze flink moesten improviseren. Volgende keer dus graag een iets zorgvuldigere voorbereiding.

Naast ons werd een vrachtwagen uitgeladen om de naastgelegen ijszaak te bevoorraden. Laat dat nou Pim zijn, de zoon van onze instructeur Dirk Jan.

Toen alles was opgesteld kon er gestart worden. Cadets en Drumcorps openden samen, waarbij beiden om beurten een deel van de straatvolgorde deden. Dat ging prima. Uiteraard lieten de beide onderdelen ook afzonderlijk van zich horen. Onder meer met de wintershows Games en Reflections. Langzamerhand kwam er steeds meer publiek en begon langzaamaan het zonnetje te schijnen. Dat zorgde, samen met de prima muziek voor een geweldige sfeer.

Dorien bleek in Alkmaar een prachtige tenorsaxofoon te hebben gescoord. Ze heeft een alt en was de hele dag als een kind zo blij met haar nieuwe instrument, dat in 1922 werd gemaakt en nog in de originele koffer zit. We kunnen niet wachten tot ze die gaat gebruiken bij The Incredibles.

Die waren de volgende die optraden. Het was even wachten tot drummer Ronald zich meldde. Zij kregen tijdens het spelen van Bryan Ferry’s Let’s Stick Together zelfs publiek aan het dansen. Later lukte dat overigens ook het Drumcorps. De Cadets konden toen uiteraard niet achterblijven, en ook tijdens hun optreden werd gedanst. Heel zwoel en innig zelfs.

Vervolgens zouden ook de Snikkelpeppers van zich laten horen. Co, Auke, Carlos en Jeroen spelen het repertoire van de Red Hot Chili Peppers. Maar aangezien zowel Carlos als Jeroen parkeerproblemen hadden, duurde het even voordat hun optreden begon. Toen was het echter wel raak, het klonk geweldig.

We moeten er volgend jaar echter wel voor zorgen dat de pauzes korter zijn. Het duurde bijvoorbeeld heel lang voordat de Snikkelpeppers van start gingen. Die tijd had mooi opgevuld kunnen worden door de Cadets.

Fijn was dat Cor zich ook nog heel even liet zien om te vertellen dat er leden waren die wel heel korte sokken aanhadden.

Heel leuk was echter weer dat Lisa was meegekomen met Jeroen. Zij maakte deel uit van de bassline en liet ons vorig jaar december behoorlijk schrikken toen ze op haar 25e met een herseninfarct in het ziekenhuis belandde. Ze is langzaam aan het herstellen, maar heeft nog een hele weg te gaan. Maar in Alkmaar was ze er gelukkig weer bij en daar bleek ook dat ze vol humor zit. En als er iets belangrijk is om te genezen dan is het wel een positieve en vrolijke levensinstelling.

Na de Snikkelpeppers was het nog eenmaal de beurt aan de Cadets, het Drumcorps en The Incredibles. Bij de laatste maakte Jindra haar debuut op de drums. Ronald was naar huis vanwege de verjaardag van zijn vrouw en Jindra nam z’n plaats in alsof ze dat al jaren doet. Ik heb zomaar het idee dat het niet lang zal duren voordat ze deel uit gaat maken van het Drumcorps. Wel weer jammer was dat Paul weigerde om zijn Peter Koelewijn-imitatie te doen en samen met The Incredibles Kom Van Dat Dak Af te zingen.

Van de, overigens charmante en knappe dame van de organisatie kregen we tijdens het Incredibles-optreden het sein dat de laatste loper was langsgekomen en dat betekende dus opruimen. Een mevrouw die op het terras van het achter ons liggende theater De Vest kwam aan Johan2 zeggen dat ze het jammer vond dat we met ons rug naar hen speelden. En ook dat we als zo snel stopten, terwijl het terras nog vol zat. Tja…

Na het opruimen was het tijd voor het traditionele afsluitende ijsje bij het naastgelegen IJsplein, waar we konden terugkijken op een uiterst gelaagde Alkmaar-dag.