Facebook   |   Instagram
Home   |   Over Ons   |   Verslagen   |   Contact =
x
Home
Over Ons
Verslagen
Contact
Volg ons ook via:
Facebook   |   Instagram

Dagje uit met heel Premier naar Alkmaar

24 June 2017 | Premier Drumcorps, Premier Cadets en The Incredibles

Optreden tijdens de slotdag van de Wandel4daagse in Alkmaar voelt als een heerlijk dagje uit met heel Premier. Alle onderdelen (en meer) gaan mee. En niets kan roet in het eten gooien. Zelfs geen plotselinge regenbui in de middag.

Door Johan Lok

Om 9.00 uur ’s morgens werd er op 24 juni verzameld in het Music Centre voor een soort van schoolreisje naar Alkmaar. Tijdens de Wandel4daagse werd opgetreden door het Drumcorps, de Cadets, The Incredibles en De Stofzuigers. De Stofzuigers? Ja, De Stofzuigers.

Terwijl de Cadets er vorig jaar ook al bij waren, waren er toch enkele leden die ietwat verbaasd waren toen hun instrumenten mee moesten. ‘Moeten wij ook trommelen dan?’

Je staat er tijdens zo’n dagje uit overigens versteld van wat er allemaal mee moet aan apparatuur.

Aangekomen in Alkmaar nam Jasper één verkeerde afslag, waardoor hij met kar en al moest keren in een straat. Maar dat bleek gelukkig geen enkel probleem.

We stonden dit jaar niet op ons vertrouwde plekje bij de kerk, maar op het aan de andere kant van de kerk gelegen Canadaplein. In de kerk had men last gehad van onze optredens. Nu was iedereen tevreden, want ook met onze nieuwe plek was helemaal niets mis. Behalve dan dat op ons oude plekje de lopers wat meer stilhielden om te kijken, terwijl ze hier, komend uit de kerk, net weer van start waren gegaan en dus veel meer doorliepen.

Tijdens het opbouwen was er in het begin één stroompunt dat gelijk werd ingenomen door Johan2 die zijn mobieltje moest opladen. Uiteraard was de tent ook weer mee en die stond binnen no time. Compliment aan de ouders die mee waren en dat onder leiding van de gebroeders Vallinga deden.

Toen alles stond was het hoog tijd voor een kop koffie met koek. Eten en drinken was weer prima verzorgd. Er waren de hele dag door broodjes, dus niemand kwam iets tekort.

Er werd gestart met een kort optreden van Cadets en Drumcorps tegelijk, waarbij bleek dat een aantal Cadets zo in de war was dat de instrumenten wel mee waren, maar de stokken niet. En die zijn toch redelijk essentieel voor een optreden.

Grappig was wel dat René gezellig meedeed met de Cadets. En in de loop van de dag zagen we Jasper weer bij het Drumcorps actief en zelfs Ronald S. stond even in de pitt van het Drumcorps. Dat is ook het leuke bij de MOK. Alles kan er.

Zo nu en dan moesten we even stil zijn wanneer een groep wandelaars voorafgegaan door een muziekvereniging vanaf de kerk op pad ging. Maar verder konden we de hele dag heerlijk muziek maken. En dat gebeurde dus ook.

Op de Cadets kunnen we echt trots zijn. Ze brengen een prima programma. Datzelfde gold uiteraard voor het Drumcorps. Leuk was wel dat beiden een versie van Mario op het programma hebben staan. Dat werd in beide gevallen gelardeerd met samples uit het spel. Het publiek vond het geweldig. Een enthousiaste man kwam het nog even uitleggen: ‘Hier stoppen mensen omdat jullie nummers brengen die ze kennen. Verderop staat een dj met van die takkenherrie. Daar lopen ze liever hard voorbij.’

Ook The Incredibles waren van de partij. Of liever gezegd: Ronald, René, Co en Ronald S. waren er. De rest was afwezig. Daarom konden we genieten van Paul als zanger. En die deed dat geweldig. Met name Kom Van Dat Dak Af werd door het publiek luidkeels meegezongen.

En dan was er ook nog een nieuwe act, namelijk De Stofzuigers. Co en Thom, aangevuld met Auke, zorgden voor een weer heel nieuw geluid met dat optreden. Kosten noch moeite werden daarbij overigens gespaard, want ook hier hoorden we een wel heel bijzondere soundeffect. Namelijk een in de maat overvliegende helikopter.

Rond half drie werd het steeds donkerder en bleek dat we het helaas niet droog zouden houden. Maar zelfs tijdens een fikse bui werd er gewoon doorgespeeld. In de tent werd zelfs nog even geïmproviseerd met Co op toetsen en Ronald S. op drums. En toen Auke daarbij The House Of The Rising Sun zong, ontbrak eigenlijk alleen het kampvuur nog maar.

Gelukkig werd het daarna weer droog, zodat ook de pitt-instrumenten weer konden worden gebruikt.

Een geweldige dag dus. Was dan echt alles zo positief, hoor ik u vragen. Nou, er was alleen een lid dat wat recalcitrant was. Die eigenlijk geen uniform aan wilde, tijdens de regen ineens spoorloos was en eenmaal weer boven water aangaf te moe te zijn om nog verder op te treden. Dat was een beetje jammer, het zorgde voor de nodige irritatie en past niet in de cultuur van Premier. Maar verder was het een topdag. En die werd uiteraard, zoals vanouds weer afgesloten bij het IJsplein. Voor iedereen was er een ijsje met twee bolletjes. Drie keer raden wie toen ineens niet meer moe was en vooraan in de rij stond.