Wandel4Daagse Alkmaar 2016 groot succes

18 June 2016 |
Premier Drumcorps, Premier Cadets
en
The Incredibles

Op zaterdag 18 juni was Premier zoals ieder jaar actief tijdens de afsluitende dag van de jaarlijkse Wandel4Daagse. En het meest bijzondere van deze editie was dat we er met alle MOK-onderdelen waren. Niet alleen, zoals gewoonlijk met het Drumcorps, maar ook met de Cadets en The Incredibles. Een uniek moment dus.


Door Johan Lok

Vooraf was de weersvoorspelling voor de finaledag van de Wandel4Daagse in Alkmaar er niet één waar je echt vrolijk van werd. Er was namelijk 90% kans op regen. Het enige dat we die hele dag echter hebben gehad, zijn echter een paar spetters. Dat alleen maakte de dag dus al geslaagd. Maar ook het feit dat we met alle drie de onderdelen op pad waren, was uniek en een geweldige belevenis. Het betekende ook dat de mensen die, om wat voor reden dan ook, niet konden, niet heel ernstig gemist werden. Er vond namelijk een ware kruisbestuiving plaats. Leden van de Cadets bij het Drumcorps, leden van het Drumcorps die spontaan meededen met The Incredibles en zelfs bij de Cadets. René V. moet nog eens zeggen dat hij wil afbouwen. Hij was bij beide drie groepen actief en lijkt overduidelijk aan een tweede jeugd begonnen.

We stonden, net als vorig jaar, op een ideale plek, namelijk naast de Grote Kerk. Hoewel we daar wel een paar kanttekeningen bij moeten plaatsen. Bij aankomst werden we namelijk tegengehouden door een man die liet weten dat we bij de kerk absoluut niet konden parkeren. Zelfs met uitladen had hij eigenlijk al moeite. Toen we later stroom moesten hebben, keek hij met een blik of we hem een oneerbaar voorstel hadden gedaan. Het was dat de man een roze shirt droeg, anders hadden we toch echt gedacht te maken te hebben met een zogeheten groen mannetje, die een zomerklus had aangenomen in Alkmaar.

Er was een tent meegenomen waar de elektronische apparatuur droog onder kon staan in geval van regen. Alleen al het opzetten van die tent was een avontuur op zich. Maar hij stond en mooi en stevig ook.

Voor Luuk was het een bijzondere dag. Hij mocht namelijk meedoen met het Drumcorps en was geheel in stijl gekomen. Zijn haar was voorzien van een lading gel en wee degene die het waagde daar aan te komen. Fred, één van de vele (en dat mag ook wel eens gezegd worden) Cadets-ouders heeft een groot aantal filmpjes gemaakt, die in de loop der tijd op de Facebook-pagina van de MOK komen te staan. Op één daarvan is Luuk te zien in gevecht met een stok. In de gaten houden dus, onze officiële Facebook-pagina. Het maakt duidelijk dat ook Luuk een Cadet is die een grote gaat worden bij het Drumcorps.

Susanne is duidelijk een Cadets-lid dat nog een beetje moet wennen aan al de aandacht die we krijgen tijdens dit soort optredens. Een fotograaf van het unieke Alkmaarse evenement, wilde absoluut een foto van haar hebben. Nou, daar was Susanne dus niet van gediend. Toen de man wegliep, keek ze hem dan ook na met een blik van: ‘En waag het niet om terug te keren.’ Later gaf ze aan dat ze best wel op de foto hadden gewild, maar dat ze het enorm koud had en liever niet gefotografeerd wilde worden met kippenvel op haar arm. Kijk, dat soort Cadets-leden hebben we dus. Het mag duidelijk zijn dat ik enorm uitkijk naar de komende jaren. Dat wordt smullen wat betreft de verhalen.

De organisatie zat prima in elkaar, al hadden ze wel, eigenlijk net als vorig jaar, een rare en een beetje domme actie gepland. Wij waren gevraagd de hele dag continu te spelen. In de kerk vonden namelijk op bepaalde tijdstippen een aantal workshops plaats: Tango voor beginners, bijvoorbeeld. Nou geeft de naam Grote kerk al aan dat we bij een hele grote kerk stonden met veel ruimte binnen. Laten ze die workshops nu precies organiseren aan de andere kant van de kerkmuur waar wij stonden. Dus kwam van binnen, net als vorig jaar, de noodkreet of we alsjeblieft stil wilden zijn. Toch een puntje om volgend jaar even beter geregeld te hebben. Want wij werden er nu door wandelaars op aangekeken dat we niet speelden, wanneer zij aankwamen. Er waren er bij die zich al verheugd hadden om bij de kerk weer met heerlijk slagwerk verwelkomd te worden. En als er iets is wat wij liever niet doen, dan is het mensen teleurstellen.

Het was overigens goed dat we vlak bij de muziekwinkel van Spanjaard stonden te spelen. Al aan het begin van de dag waren er problemen met het stemapparaat en later op de dag brak het voetpedaal van het drumstel. Bij Spanjaard zagen ze dat uiteraard allemaal vol genoegen gebeuren.

We hadden ’s middags zelfs een gastspeler. Rey uit Cuba vond Premier geweldig en wilde dolgraag meedoen op de bongo’s. Nou, dat kon natuurlijk. Helaas leenden de gespeelde nummers zich niet echt voor enkele bongo-soli, maar met Samba Rumba ging het best goed. Rey stond druk te filmen en beloofde de gemaakte films te mailen en wellicht zelfs een keer langs te komen tijdens de repetitie. Hij komt immers wel uit Cuba, maar woont gewoon in Amsterdam. Of hij echt langskomt, is overigens de vraag, want de beloofde filmpjes zijn ook nog altijd niet binnengekomen.

De complete dag MOK bij de Grote Kerk kende een heel bijzonder einde. Er werd namelijk door het Drumcorps afgesloten met Diep In de Zee. Dat nummer was voor het laatst een paar jaar geleden door de Cadets uitgevoerd, maar het klonk geweldig. En als we dan toch oude successen terug gaan halen, zou ik heel graag Spy en als allerliefste Blue weer terug willen zien. Zo lang we The Case in ieder geval maar op het programma houden. Want dat zit muzikaal echt heel goed in elkaar. En zelfs zonder koffertje is het een groot succes bij het publiek. Wat mij persoonlijk overigens nogal tegenviel was Valero. Dat nummer staat of valt met goede soli en daar ontbrak het deze keer nogal aan.

Uiteraard werd Alkmaar weer op de traditionele manier afgesloten, namelijk met ijs bij de ijszaak aan de andere kant van de kerk. En al likkend kwam er een einde aan een uiterst geslaagde dag. We moeten dat absoluut vaker doen, lekker met de hele club op pad.