Bijzondere strijd tussen de Broertjes

27 May 2016 |
Premier Drumcorps

Je hebt van die optredens waarvan je vooraf eigenlijk al weet dat ze opmerkelijk worden. Het inhalen van de wandelaars tijdens de avondvierdaagse in Velserbroek is er zo eentje. Het is een heel leuk en gezellig optreden en terug bij het clubgebouw eindigt het altijd op een bijzondere manier. En dat was dit jaar weer niet anders.


Door Johan Lok

Het werd vrijdagmiddag 27 mei steeds lekkerder weer en dat moest ook wel. Want in Velserbroek is het traditiegetrouw (op één keer na toen het flink stormde) prachtig weer. De rit naar de plaats van bestemming verliep voorspoedig, ondanks het feit dat de Velsertunnel afgesloten is. Toch duurde het lang voordat we bij de plek waren waar de auto’s neergezet moesten worden. We zaten namelijk achter de stoet wandelaars, waar één persoon wel erg de aandacht vroeg door het te water laten van zijn (zee)hond. Aangekomen bij de parkeerplek werden we gestuit door een overijverige parkeerwachter, die het leven blijkbaar niet echt prettig vond en bars meldde dat we wel konden zeggen dat we van de muziek waren, maar dat hij geen plek had voor al die auto’s. ‘Helemaal achteraan,’ baste hij humeurig. Waarna wij de auto uiteraard gewoon op de dichtstbijzijnde plek neerzetten.

Aangezien Johan2 er nogal de sokken in had, raakten de anderen, Co, Elena en Jasper, hem kwijt. Die reden derhalve een andere route en kwamen vanaf de andere kant op de parkeerplek afgereden. Het probleem was alleen dat die plek alleen bereikbaar was via het fietspad. Dus… alarmlichten aan en rustig aan. Moest Auke nog wel even vragen of een groep muzikanten even op zij wilden, konden ze uiteindelijk de auto’s naast die van Johan2 parkeren.

Er werd uitgeladen en plaatsgenomen op de plek waar we moesten opstellen. Er bleken dit jaar maar twee korpsen in de stoet mee te lopen. Een stoet overigens die weer even groot en uitgebreid was als anders. We maakten gezellig een praatje met de leden van Soli Velsen en hoorden dat zij dit jaar, zoals wij vorig jaar deden, aan de stoet vooraf gingen. Wij liepen in het midden, tussen de scholieren in.

De route door Velserbroek is leuk, lekker druk en niet al te lang. Voor we het wisten, waren we alweer bij het plein aangekomen. Opvallend was dat de begeleiding ditmaal heel uitgebreid was. Johan2, Jasper, Cor en ondergetekende hielden de boel in de gaten en Johan2 ontpopte zich tot een prima veteraar. Nog even en dan hebben we meer mensen rond het Drumcorps lopen dan dat er muzikanten zijn.

Bij het plein aangekomen, dienden we even te wachten tot Soli zijn optreden had afgerond, waarna het onze beurt was. Er werd lang opgetreden. Dat had ook te maken met het feit dat de organisatie netjes wilde wachten tot er een nummer afgelopen was. Maar ja, als Premier begint, houdt ze nooit meer op. Het was echter mooi weer en het publiek vond het prachtig, dus dan houden wij het wel een tijdje vol. Sterker nog, toen we af gemarcheerd waren en op de vaste plek stonden waar we altijd eindigen, werd er gewoon nog even doorgespeeld. En wederom stond het publiek te genieten. Uiteindelijk werd afgehangen en terwijl de chauffeurs de auto’s haalden, konden wij wat drinken.

Nadat er was ingeladen hadden wij in de auto van Johan2 een andere auto hinderlijk achter ons hangen. Dat bleek Elena te zijn. Die werd op een uiterst slinkse wijze afgeschud. We bleken namelijk de verkeerde kant op te zijn gereden, zodat we op een rotonde dienden te keren. Die namen we twee keer en wel dusdanig snel, dat we ineens achter Elena reden. Die had geen idee waar ze er nu af moest. Wij sloegen op het laatste moment af, Elena rondjes rijdend achterlatend.

Nadat er, terug in Krommenie, was uitgeladen, haalde Jasper zijn onlangs aangeschafte boog tevoorschijn. Bij het afschieten van de eerste pijl ging het echter al mis, die vloog namelijk veel verder dan gedacht en bleek, na lang zoeken, zelfs in de sloot te zijn verdwenen. In het midden welteverstaan. Gelukkig wisten we hem, met behulp van een muziekstandaard naar de kant te halen. Waar die standaards al niet handig voor zijn.

Het was mooi weer, dus werd er, net als vorig jaar, buiten plaatsgenomen met een biertje. Na verloop van tijd kwam oud-lid Laurence, die onlangs zijn dertigste verjaardag vierde, op z’n nieuwe fiets langsrijden. Hij dronk gezellig een biertje mee, belde zijn vriendin om door te geven waar hij was, waarop die zich even later ook meldde. Ze had haar eigen wijntje meegenomen. Manon, toch een ervaren wijninneemster, schrok op dat moment even. De wijn zat namelijk in een behoorlijk groot frisdrankglas.

Toen het te koud werd, verhuisden we naar binnen. Na een poosje kwam een knappe dame ons gebouw binnengelopen. Even later volgde onze voorzitter. Zijn ziekte was blijkbaar weer over, want hij liep uiterst monter achter de charmante dame aan. Zij bleek deel uit te maken van een nieuw bandje dat Gerritjan gestart is. Het blijkt dat Gerritjan een strijd is aangegaan met Co. Van Co weten we dat hij een superinvaller is. Want behalve bij Premier, is hij ook actief bij diverse andere muziekgezelschappen. Er is laatst geteld, waarna bleek dat Co bij maar liefst 14 verschillende groepen muziek maakt. Gerritjan wil dat aantal overtreffen en richt daarom zelf clubjes op.

Op onze vraag of Gerritjan en zijn charmante collega wat bleven drinken, werd negatief geantwoord. Ze moesten samen snel weg. Dorien schijnt overigens van alles op de hoogte te zijn, dus ik kan dit met een gerust hart schrijven.

Aan de bar maakten we kennis met een nieuwe site die Jasper aan het maken is. Het moet een soort subsite van onze website worden met daarop filmpjes van alle shows. Bij de filmpjes zie je dan precies wie aan die show meedeed en op welk instrument. Je kunt echter ook zoeken op persoon, waarbij je ziet waar hij of zij precies aan meegedaan heeft en op welk instrument. Dat leidde er toe dat we heel wat filmpjes hebben bekeken. Onder andere die van de Expeditie in 2003 met een nog heel jonge Cadets-groep. Te leuk om weer terug te zien. Maar ook latere shows als Blue en Spy. Als je er zo een aantal achter elkaar ziet, wordt ook duidelijk hoe enorm veelzijdig Premier is. Want geen show is hetzelfde.

Over shows gesproken. Er is nog niet echt een idee wat we dit winterseizoen gaan doen. Het kon wel eens anders dan de andere jaren gaan worden, waardoor mensen weer een geheel ander Premier gaan leren kennen.

Deze vrijdag werd het weer eens ouderwets laat en pas rond half drie werd de deur op slot gedraaid. Velserbroek was dus inderdaad een bijzondere avond geworden.