Thom maakt zijn droom waar

4 June 2015 |
Premier Drumcorps

Tijdens de afsluitende avond van de Avondvierdaagse in Zaandam gingen de herinneringen van Thom even terug naar vroeger. Nou ja, eerlijk gezegd waren het niet echt Thom’s herinneringen, maar die van zijn moeder. Zij vertelde dat er een droom van haar zoon uit was gekomen. En wie was toch dat meisje dat zo liep te sjansen met Thom. Zijn nichtje? Echt?


Door Johan Lok

Het was een heerlijke, zonovergoten avond, donderdag 4 juni. Zoals ieder jaar was het Drumcorps ook dit jaar weer van de partij tijdens de slotavond van de Avondvierdaagse in Zaandam. Er werd verzameld op de Burcht. Daar maakte Younes tijdens het wachten op het van start gaan duidelijk dat hij gaat stoppen. Of wellicht beter gezegd: moet stoppen. Het lijkt er namelijk op dat onze eigen altijd zo zelfstandige knuffel-Marokkaan een beetje onder de plak zit van zijn schoonfamilie. Gebeurt het anders nog wel eens dat vriendinnetjes van leden ook lid worden van het Drumcorps en zich zelfs ontwikkelen tot geweldige muzikanten, de verliefdheid van Younes kost ons dus een lid. En al schrijf ik geregeld een beetje lacherig dat hij per optreden slechts acht maten speelt, die acht mogen er dan wel zijn. Misschien moeten we toch nog eens een charme-offensief op Nikki loslaten. Als ze een beetje oefent op de bassdrum zouden ze samen in die lijn kunnen. Of Nikki voor het corps, zodat we eindelijk weer een drummajor hebben. En nog een hele charmante ook. Kortom, Nikki, doe hier wat aan…

Wie we nooit meer kwijtraken is Thom. Dat heeft zijn moeder ons hoogstpersoonlijk laten weten. Ze vertelde dat meelopen met de muziek iets is dat Thom al vanaf zijn vijfde wilde. ‘Hij liep toen een keer zelf met een avondvierdaagse mee. Ineens waren we hem kwijt. Hij was echt nergens meer te vinden. Tot iemand ons wees op een voorbij marcherende muziekgroep. Daar liep hij midden tussenin mee te marcheren. ‘Mam’, riep hij, ‘dat wil ik later ook gaan doen’.’ En aldus is inmiddels geschied.

We werden ditmaal vooraf gegaan door leerlingen van basisschool De Rank uit Westzaan. Zij genoten van ons optreden en scandeerden keurig in de maat ‘Go, go, go’. Van één van de jongedames viel overigens op dat ze wel heel erg met onze Thom liep te flirten. Hebben we, nog voor casanova Younes is vertrokken, al een opvolger in onze gelederen? Thom haastte zich te vertellen dat er niets aan de hand en dat het desbetreffende meisje alleen maar zijn nichtje was. Yeah, right. We hebben zelfs volwassen mannen eerder horen roepen dat hun begeleidster een nichtje was. De tijd zal het leren.