Crescendo, bedankt

29 May 2014 |
Premier drumcorps

Al diverse jaren staat Hemelvaartsdag in de agenda van het Drumcorps voor het inhalen van een aantal sportieve Assendelvers die in één dag rond het IJsselmeer fietsen. Dat was dit jaar niet anders.


Door Johan Lok

Terwijl we donderdag 29 mei verzamelden in het Music Centre, hoorden we dat Carlos plannen heeft om het Drumcorps te verlaten. Hij wil zijn muzikale carrière namelijk graag voorzetten bij de Cadets. ‘Dat leeft wat meer,’ zo legde hij uit. Laat een aantal Cadets-leden nu dolgraag over willen naar het Drumcorps, dus dat kan absoluut geregeld gaan worden.

Aangezien wij een aantal weken in Amerika hebben doorgebracht, was het donderdagmiddag mijn eerste kennismaking met de nieuwe instrumenten van het Drumcorps. Nou, we kunnen trots zijn hoor. Dat nieuwe instrumentarium leidt overigens tot hele nieuwe zaken binnen het Drumcorps. Voor aanvang van het optreden zag ik ineens iedereen poetsen. Ook viel op hoe groot de koffers zijn waarin de quints vervoerd worden. En wist u dat er een speciaal koffertje is voor de stokken van de bass-line. Compleet met twee cijfersloten.

Erna, René en ik reden de auto’s van de Gele Ring naar de parkeerplaats van het Wapen van Assendelft, waar de tocht altijd eindigt. Teruglopend vertelde René over eventuele nieuwe locaties voor Premier, aangezien we het Music Centre immers moeten verlaten. Een van de opties is een gedeelte van de oude Professor van de Leeuw-Mavo en ook een deel van Het Palet op Populierenlaan behoort tot de mogelijkheden. We zullen zien wat het uiteindelijk worden gaat.

Terug op de Gele Ring werd het wachten. Heel lang wachten zelfs, tot de fietsers in Assendelft waren gearriveerd. Vooral Johan 2 had daar duidelijk moeite mee. Hij noemde Rose zelfs een keertje Lisa, terwijl die toch op dat moment toch overduidelijk in de armen van Carlos lag. Met de organisatie is afgesproken dat we het volgend jaar anders doen. De fietsers hebben een pauze in Zuid-Schermer en op dat moment wordt naar ons gebeld dat we richting Assendelft moeten komen. Kunnen we dus rustig wachten in ons Music Centre.

De tocht naar het Wapen is niet lang, al werden sommigen wat gek van het constante getoeter van de motoren en de volgwagens. Maar ja, houd die maar eens tegen, uitgelaten als ze zijn na zo’n lange dag.

Bij het Wapen konden we genieten van een drankje. Johan 2 was er toen al helemaal klaar mee. Bekend is dat sommige mensen wel eens moeite hebben met onze naam. We worden bijvoorbeeld vaak drumband genoemd in plaats van drumcorps. Ditmaal kwam één van de fietsers ons complimenteren met de muziek. ‘Crescendo, bedankt,’ zo besloot hij. Het had maar weinig gescheeld of Johan was geheel uit z’n dak gegaan.

Terug naar Krommenie dus, waar René al snel verdwenen was. Hij ging z’n 4-jarige huwelijk vieren met een bezoek aan de pizzeria en de bioscoop. Johan 2 nodigde iedereen uit om bij hem pizza te komen eten. Carlos stond geruime tijd in dubio, maar besloot, tot grote spijt van Rose, om niet mee te gaan. Dus zaten we uiteindelijk met z’n achten bij Johan. Co, Auke, Anne, Annemiek, Jasper, Erna en ik genoten behalve van de pizza ook van het tennis op Roland Garros en de film A View To A Kill. En uiteraard kregen we van Johan nog een rondleiding door zijn nieuwe huis. En het werd al snel duidelijk, hij zit daar heerlijk.