Cadets scoren in Thailand

29 March 2014 |
Premier Drumcorps
en
Premier Cadets

Terwijl het vorig jaar in Almere tijdens de Finals nog flink vroor en ijzig koud was, beleefden we dit jaar op 29 maart in Eindhoven een tropische, zomerse en zonovergoten Finals-dag.


Door Johan Lok

Met internationaal succes voor onze Cadets. Zij werden door leden van Max Percussion Theatre uit Bangkok namelijk veelvuldig gefilmd en gefotografeerd. De Thaise muzikanten waren vol lof over onze jeugd en de filmpjes zullen dus in Thailand via de social media te zien zijn.

Voor onze Cadets begint het zo langzamerhand gewoon te worden om met de titel naar huis te gaan. Ook dit jaar in Eindhoven lukte dat weer. De show Happy Fee(s)t leverde 78.2 punt op en dat was zelfs maar 0.25 punt minder dan de score van het Drumcorps.

Dat weet sinds dit jaar weer hoe het voelt om niet te winnen. Hoewel het publiek de show Zapp geweldig vindt, kwamen we in Eindhoven niet verder dan een vierde plaats met 78.45 punt. Bijzonder daarbij is wel dat we vorig jaar kampioen werden met 76.85 punt. We hebben nu dus meer punten, maar een lagere klassering.

Na een jaartje Finals in Almere, vonden die nu gewoon weer plaats in Eindhoven. En dat voelt vertrouwt. Het Indoor Sportcentrum is toch de plaats waar het indoorpercussion-seizoen afgesloten dient te worden. Nieuw was wel dat er een compleet nieuwe school naast het Sportcentrum is gebouwd, namelijk de Fontys Sporthogeschool. Daar vond dit jaar de prelims plaats. En ook dat was nieuw voor ons. Spelen we tijdens de WGI wel altijd twee keer, tijdens de Finals was dat nooit het geval. Nu wel dus. De prelims werden gehouden op de eerste verdieping van de school, zodat al het grote materiaal met de lift omhoog moest.

Leuk was het dat twee oud-leden een dagje mee waren. Zowel Laurence als Esmée had het prima naar hun zin tussen de huidige Premier-leden. Het warm spelen voorafgaand aan de prelims gebeurde los van elkaar. De pitt binnen en het field buiten in het zonnetje.

Door al dat gesjouw en gedoe in de school, leek de ware concentratie er nog niet helemaal te zijn tijdens de eerste uitvoering van Zapp die dag. Dat resulteerde uiteindelijk in 76.45 punten, een vierde plaats op afstand van Advendo, de Sternse Slotlanders en NFPC. Maar wat erger was, Harpe Davids zat ons met 76.05 punten op de hielen. Alarm dus voor Johan, die had gezegd te zullen stoppen als we laatste werden.

Na de andere Marching-deelnemers te hebben bekeken, konden we er eens lekker voor gaan zitten. Uit Bangkok kwam Max Percussion Theatre. Het duurde echter nogal even voor ze begonnen. Er was een geheel witte vloer, die nog moest worden voorzien van zwarte merkstreepjes. Daar ging behoorlijk wat tijd inzitten, Maar het was het wachten waard. Hun show The Battle Of Siam was geweldig. Na een kopje koffie te hebben gedronken, hebben we ook nog even naar een stuk van de repetitie gekeken.

Inmiddels waren ook de Cadets gearriveerd. Zij repeteerden buiten en dat trok heel wat publiek. Tijdens deze generale oogde het allemaal wat rommelig en onsamenhangend. De hoop was dus dat deze mindere generale de opmaat zou worden naar een prima optreden.

Tussen het kijkende publiek ook diverse muzikanten van Max die volop stonden te filmen en te fotograferen en vol lof waren over onze Cadets. Ze konden nauwelijks geloven dat de jongste leden nog maar 7 jaar zijn.

Op naar het Sportcentrum vervolgens, waar de Cadets hun kunnen voor de jury mocht tonen. Jammer was te moeten constateren dat de zaal leegstroomde toen het Guards-onderdeel voorbij was en marching begon. Onze Cadets trokken zich daar echter niets van aan.

Het optreden ging inderdaad stukken beter als de repetitie. Er werd zelfs nog gedanst en polonaise gelopen. En wat zou Happy Feet zijn zonder pinguïn. Jennifer was in de huid gekropen van dat dier en danste gezellig mee. Vervolgens werd gerepeteerd door het Drumcorps en konden zij in het Sportcentrum aan de bak. Tevreden gezichten na afloop bij iedereen, behalve bij Anne die problemen had gehad met haar instrument. Het wachten was nu op het oordeel van de jury.

De tijd tot de Olympic Retreat werd opgevuld met het traditionele eten van een broodje worst en het kijken naar de andere marching-deelnemers. En uiteraard nogmaals naar Max Percussion Theatre.

Daarna was het wachten op de uitslag. Dat werd natuurlijk weer een heel gebeuren met een rommelige rode loper. Daar mochten uiteraard al onze Cadets op plaatsnemen, die de titel, de vlag (een veel lichter groene dan normaal) en de krezfarg in ontvangst mochten nemen. Scoorden ze vorig jaar 72.6 punt, ditmaal werd de titel behaald met 78.2 punt, een geweldige prestatie dus.

Het Drumcorps werd vierde in hun klasse met 78.45 punt. We zijn ’s avond wel weggelopen van Harpe Davids (die overigens ook nog penalty’s kregen) maar kwamen wederom niet dichter in de buurt van de boven ons staande deelnemers. De penalty’s voor Harpe Davids kwamen door een omvallende speaker, die door toesnellende leden van de vloerploeg werd opgevangen. Dat zorgde er voor dat de speaker heel bleef, maar dat er wel strafpunten werden ontvangen door het betreden van de vloer door de vloerploeg. Ook zal het incident de concentratie van onze Zoetermeerse vrienden mogelijk verstoord hebben.

Ook van de partij was Rob Hagen, de muzikale man achter de show, die gezellig met zijn vrouw Daphne was komen kijken naar Premier om te zien wat we van zijn creatie hadden gemaakt. Hij had genoten van ons optreden en van wat we met zijn werk hadden gedaan.

Voorafgaand aan de uitslag werden overigens eerst de volksliederen van de aanwezige deelnemers gespeeld. Dat betekende dus het Franse, Duitse en Thaise volkslied en uiteraard het Wilhelmus. De leden van Max keerden zich allemaal richting de vlag toen het Thaise volkslied klonk. Premier zou Premier niet zijn als ze niet datzelfde zouden doen tijdens het Nederlandse volkslied, dat overigens massaal en luidkeels werd meegezongen. Het leuke was dat ons initiatief navolging kreeg en steeds meer Nederlandse deelnemers zich omdraaiden richting de vlag.

Daarna inpakken en snel naar Krommenie, zou je zeggen. Niet dus, want Saskia bleek haar auto op een parkeerterrein te hebben gezet dat inmiddels was afgesloten. Niet echt slim dus en het duurde vervolgens tot maar liefst half 1 voordat er eindelijk iemand ter plekke was om dat hek te openen. Zodoende zaten we dus pas om 2 uur in de nacht in ons Music Centre aan een biertje. En toen was het door de zomertijd dus zelfs al 3 uur.

En met de invoering van die zomertijd was gelijk het winter indoor-seizoen voorbij. We gaan de straat weer op en beginnen met denken aan nieuwe shows voor zowel de Cadets als het Drumcorps.

Cadets, nogmaals gefeliciteerd en voor het Drumcorps geldt dat er veel geleerd is de afgelopen winter op het gebied van marching. Op een aantal punten hadden we het ons met Zapp veel te moeilijk gemaakt. Een goede les voor de volgende show. En die doen we met Johan, want we zijn geen laatste geworden en dus blijft hij gewoon gezellig lid.