Facebook   |   Instagram
Home   |   Over Ons   |   Verslagen   |   Contact =
x
Home
Over Ons
Verslagen
Contact
Volg ons ook via:
Facebook   |   Instagram

Ook in Drachten weer derde

15 March 2014 | Premier Drumcorps

Wat verwonderd keken we zaterdag 15 maart uit het raam. Het zonnetje scheen en dat zou helemaal niet mogen. Sneeuwvlokken hadden uit de lucht moeten dwarrelen.

Door Johan Lok

Het Premier Drumcorps deed immers een middag en avond Drachten en daar is het altijd koud. Vorig jaar gebeurde de uitslag zelfs nog supersnel, zodat iedereen op de parkeerplaats kon deelnemen aan een sneeuwballengevecht. Niets van dit alles echter dit jaar.

Het field verzamelde een half uur eerder dan de anderen bij het Music Centre om de show nog even lopend door te nemen. Het bandje met muziek werkte helaas niet en dus deden we het uiteindelijk met een jurybandje, zodat de hele tijd te horen was wat één van de Amerikaanse juryleden van ons optreden in Almere vond.

Onderweg passeerden we bij Hoorn de bus met de kar met instrumenten en kachelden we door richting het toch altijd weer verre Drachten. In Friesland verdween de zon en werd het steeds grauwer en grijzer. Zou er dan toch nog sneeuw komen?

Voordat we vertrokken werd gezegd dat we moesten proberen te parkeren in de wijk rond de sporthal, aangezien het op het parkeerterrein bij de sprothal afgeladen vol zou zijn. Maar toen we aankwamen was het eerste deel van het programma net afgelopen zodat we zonder problemen zelfs vlak voor de ingang konden parkeren.

Er moest verzameld worden in een school en uiteraard stonden wij bij de verkeerde school. Uiteindelijk vonden we de juiste school en daar werd uitgeladen en gewacht tot we konden repeteren. Het bleek dat Carlos en Rose hun broek waren vergeten, waardoor een enorme ruil in broeken ontstond, zodat het er tijdens het optreden niet raar uit zou zien.

De repetitie ging niet slecht, al hoorde ik later wel dat er eigenlijk meer tijd zou moeten worden uitgetrokken om warm te spelen.

Het repeteren in de school betekende dat we daarna met alle instrumenten en decorstukken richting de zaal moesten. Dat was een flink eind lopen en bleek te ver voor het door Jasper gebouwde karretje waarop de keyboards staan. Daar brak een wiel af en dat werd dus nog improviseren vlak voor het optreden. Dat zorgde voor flinke stress bij Lisa, die vervolgens overigens prima herstelde en er tijdens de show stond of er helemaal niets aan de hand was geweest. Het in en uit de hal gaan, was een drama en ik begreep dat CGN heeft besloten dat Drachten voor het indoorpercussion-gebeuren toch niet echt geschikt is. Toch zijn we hier vaker geweest en ik kan me niet herinneren dat het toen zo chaotisch was.

Elena werd nog flink verrast doordat ineens haar vriendje voor haar neus stond. Ze was daardoor zelfs zo van slag dat ze helemaal niet aan haar mobieltje dacht. Terwijl ze normaal gesproken de eerste is die dat komt ophalen na een optreden. Tja, de liefde doet soms rare dingen met een mens.

Na het optreden moest alles dezelfde weg weer terug en kon er ingeladen worden. Daarna hadden we meer dan een uur vrij voordat het tijd was voor de Olympic Retreat. Spanning natuurlijk hoe de uitslag zou zijn en hoe nieuwkomer Sternse Slotlanders zich zou klasseren. NFPC werd in onze klasse de verwachte winnaar, Harpe Davids werd vierde en de Sternse Slotlanders eindigden voor ons. Maar gelukkig niet al te ver. Nadat we in Almere 73.3 punt hadden gehaald, scoorden we in Drachten 75.7. Een duidelijke verbetering dus. Helaas was NFPC ook zoveel gestegen, zodat we dus niets op ze inliepen. De Slotlanders behaalden 77.55 punten. Dat betekent dus dat we in Eindhoven de strijd met hen aangaan. NFPC en Advendo (dat er gisteravond niet was) kunnen we normaal gesproken niet meer inlopen, maar de Sternse willen we uiteraard voorbij, zodat we dit indoorseizoen als derde eindigen.

Na afloop werd koers gezet richting Joure voor een bezoek aan de Mac aldaar. Wie echter maar niet verscheen was Co. Later bleek dat hij op de A7 geen koers hadden gezet richting Friesland, maar juist richting Duitsland. Uiteindelijk hebben we toch nog met z’n allen lekker gegeten daar, waarna de terugreis richting Krommenie werd aangevangen. In de auto’s werd heel veel geslapen, behalve uiteraard door de chauffeurs. Weer terug in het clubgebouw werd eerst uitgeladen en daarna nog genoten van een biertje. Ook werden de bandjes van de jury beluisterd, waarbij die van Trevor Tomalin nauwelijks te volgen was, Paul Doop en René van Dijke hadden een aantal waardevolle tips. Ze bleken blij te zijn met de veranderingen die inmiddels in de show zijn aangebracht. Er zijn plannen om nog heel bijzondere dingen te gaan doen tijdens de Finals op 29 maart. Dat wordt dus show met een hoofdletter S in Eindhoven.

Overigens niet alleen door ons, maar ook door de Cadets, die ook extra bijzonder uit de hoek gaan komen in Eindhoven, zo werd me verteld.