Trainingsweekend 2013: Het zit er weer in!

21 December 2013 |
Premier Drumcorps

Na twee dagen bijkomen, zit ik hier op eerste gourmet-dag toch maar even mijn verslag van het trainingsweekend te tikken. Ik neem u de komende negen minuten mee in de absolute trainingsweekend beleving van Drumcorps met veel repeteren, weinig slaapuurtjes en een kleine alcoholische versnapering op z’n tijd.


Door Johan de Boer

Officieus begint het trainingsweekend al op onze vaste repetitie-avond (vrijdag red.) waar er muzikaal gerepeteerd wordt door de leden en we in mijn beleving voor het eerst eens compleet aanwezig waren. Na afloop van deze goede repetitie nog een traditioneel biertje in het clubhuis waar de lampen rond half twee uit gingen. Voor sommige leden was dit nog niet genoeg, wat resulteerde in een “hoedje toe” in Atlantic voor Rico, Co en ondergetekende. Opvallend was dat de aanjager van het fenomeen hoedje-toe, Nick, niet mee ging. In het redelijk bevolkte Atlantic uiteindelijk daar ook de lampen maar uit gedaan rond een uur of drie.

Zaterdag rond het middag uur wordt het weekend weer voortgezet in het clubhuis waar onder de bezielende leiding van Dirk-Jan en Justin het muzikale stuk weer flink doorgenomen wordt. We zijn al “verder” dan voorgaand jaar met instuderen dus de toekomst ziet er rooskleurig uit. Echter staat de concurrentie te trappelen om de krezfarg ook eens te laten graveren. De show, welke bestaat uit bekende televisie tunes en het stuk “Rob” wat een prachtig einde is, heeft ze hoogtepunten en vele valkuilen waar het feest der herkenning er één van is. Als je de tune van the A-team weet te verprutsen (Younes?) hoort iedereen dat..

Na 5 uur repeteren was het wel tijd voor een diner, pasta-tje gemaakt door Cor, waarna de instrumenten in de stromende regen werden ingeladen om naar Huizen te vertrekken om show te gaan lopen. Naast het brengen van een prachtig stukje muziek met veel rim-shots en tenor-solo’s, heeft Drumcorps zich sinds vorig jaar toelegt op het lopen van show. Niet onverdienstelijk bleek achteraf door meteen kampioen te worden. Echter dit jaar zal wel progressie getoond moeten worden en naar een hoger niveau getild moeten worden. Daarom! Een nieuwe stijl van instuderen, geen ouderwets papiertjes met lijntjes waaruit blijkt hoelang en in welke richting je moet lopen en waar je exact moet staan op welk moment, maar gewoon een 3d-animatie met begeleidend formulier en zoek het maar uit. Een goede ontwikkeling lijkt mij, zeker omdat we veel verbetering moeten laten zien dit jaar in het lopen.

Na een ietwat weifelend begin schoten we toch wel aardig op en rond twaalf uur was de hele show ingestudeerd. Wat resteerde was slechts herhaling, herhaling en herhaling. U leest het goed, twaalf uur de dames en heren van het field hadden er zin in. Gelukkig was het vrij snel daarna tijd om de slaapplaatsen in gereedheid te brengen en een welverdiend pilsje, of 2, of 5, te nuttigen.

Tijdens het klaar maken van de slaapplekken verscheen out of the blue opeens een liefdesbrief voor Nick van zijn Jennifer. Jennifer welke overigens een prominente rol gaat spelen binnen de show “Zapp” – wordt vervolgd –.

Een alcoholische versnapering volgde, en volgde, en volgde. Voor Carlos werd het op een gegeven moment iets te veel en na 3x afscheid van iedereen genomen te hebben probeerde hij dan toch zijn slaapplek te vinden.

Uiteindelijk werd, geloof ik, rond uur of vijf de laatste ronde geschonken. Gelukkig konden de leden uitslapen tot half 9, waarna er een ontbijtje klaar stond met tosti’s en broodjes ei. Nog even over Carlos. De beste man, had hem dan wel goed zitten op de avond er voor, was niet van het principe “’s nachts een vent, ’s ochtends absent” maar hij stond er gewoon om 9 uur fris?! en fruitig om iedereen van drumcorps even een korte warming up te geven. Deze warming up had meer het karakter van een straftraining overigens.

Er werd weer afscheid genomen van de leden van pit en field mocht zich opmaken voor een blokje lopen en weer veel herhaling van de show. Gelukkig was niet al het korte termijn geheugen verdronken en ging de show gepaard met “oja’s” best goed. Nog even een aantal keer de show muzikaal gespeeld ook met de pit er bij en toen was mijn schrijvende collega Johan Lok daar. Tijd om mijn gram te halen in dit stuk. Dhr. Lok, altijd actief op Facebook, kan niet wachten op het moment dat we 2e worden dit jaar (Zodat ik eindelijk afscheid neem als lid, red). Ik ga hem denk verbazen en net als de rest van Drumcorps, door te stellen dat we dit jaar gewoon een goede kans maken op de titel zolang we er in het nieuwe jaar vol voor gaan. Oke, het blijft een hobby en wij zijn bij uitstek een gezelligheidsvereniging, maar ik denk dat het er dit jaar echt in zit om nu met voldoende concurrentie te laten zien wat we waard zijn. Daarom wil ik ook besluiten met de nieuwe slogan, zoals ik die gehoord heb op het trainingsweekend: Wij zijn Premier, we zijn gewoon f*cking goed. En wie dat arrogant vindt nodig ik van harte uit in het Music Centre op vrijdagavond om te laten zien wat voor fantastisch gezellige vereniging we zijn.

Hele fijne kerstdagen en tot op de nieuwjaars-borrel op 12 januari 15.00 in het MC.