Drumcorps wordt Drumcoor

15 November 2013 |
Premier Drumcorps

Met trots kan ik u de geboorte aankondigen van alweer een nieuwe loot aan de al zo rijk gevulde MOK-boom. Gebeurde het zingen van de Sinterklaasliedjes een paar jaar geleden nog vrij koel en plichtmatig, onder leiding van Auke is dat uitgegroeid tot een ware kunst. Met vertragingen, mooie verschillen in piano en forte, stonden de toeschouwers in Amstelveen geregeld verbaasd van de zangkwaliteiten van dat malle groepje muziekmakende Zwarte Pieten uit Krommenie. En waar OG een eigen koor oprichtte onder de naam GO, doen wij dat gewoon met eigen leden. En dan onder de naam Drumcoor. Uiteraard met een c, want wij zijn Premier en daar gaat alles altijd net een beetje anders.


Door Johan Lok

Ieder jaar doet het Drumcorps één optreden zwart. Met toestemming overigens van de Belastingdienst. Het mooie van dat optreden in Amstelveen is dat we het dan doen zonder Johan 2, die Zwarte Pieten haat en die ik er dan zelfs van verdenk één van de drijvende krachten te zijn achter de acties om Zwarte Piet uit ons land te weren. Bijkomend voordeel is wel weer dat de leden van het Drumcorps daar een wel hele enthousiaste vervanger voor terugkrijgen, namelijk uw verslaggever. Zaterdag 16 november beleefde ik dus mijn tweede officiële Premier-optreden. Overigens ook weer onder protest van Grumpy Johan, die vindt dat dat niet telt omdat ik niet officieel lid ben.

Mocht ik vorig jaar Saskia bijstaan op de cymbals, dit jaar had ik te maken met Lisa. Nou ja, zoveel eigenlijk ook weer niet, want zij is zo'n beetje met alle Amstelveense kinderen op de foto geweest, zodat het muzikale werk voornamelijk door mij gedaan moest worden. En dat eiste zijn tol, want net als vorig jaar, zag één van mijn cymbals er halverwege de tocht exact hetzelfde uit als de ander, terwijl dat in verband met het geluid toch precies contra moet zijn. Vorig jaar hadden we kleine Jeroen nog, die met een eenvoudige plop het stuk koper weer de andere kant op boog. Die heeft echter, om nog altijd onbegrijpelijke redenen, onze vereniging verlaten en dus moest ik de rest van het optreden de binnenkant vasthouden om hoorbaar te kunnen slaan.

Het werd al gelijk gezellig bij binnenkomst in het Music Centre. Carlos kwam luidkeels vertellen dat hij vandaag anti-Rose was. Nu bleek later dat het om antiroos ging, de shampoo en niet om zijn grote liefde. Wat betreft sokken vestigde hij ook weer de aandacht op zich. Nadat hij tijdenlang met witte, in plaats van zwarte sokken kwam aanzetten, had hij nu wel zwarte sokken. Daarin zaten echter zoveel gaten, dat ze wel weer wit werden.

Door Johan Tijms (onze sponsor en vandaag als grimeur een uurtje onze sponser) werd Carlos continu Spaanse homo genoemd. Daar was hij niet zo blij mee, maar toen hij aan de bar zat te lepelen in een bak kwark, was hij wel de eerste die opkeek toen we hard Spaanse homo riepen.

Anne had hele andere problemen. Zie je normaal wel het verschil tussen haar Auke en diens broer Co, toen de beide mannen zwart waren en ook nog eens hetzelfde pak droegen, raakte Anne even het spoor bijster en stond ze ineens liefdevol Co in zijn billen te knijpen. In Amstelveen aangekomen bleek dat we op een andere locatie verzamelden dan vorig jaar. De tijden lagen ook beter, want na een snel broodje en een drankje konden we gelijk naar buiten om de instrumenten te pakken en te vertrekken.

Het optreden werd, zoals eigenlijk altijd, een enorm succes. Hadden we vorig jaar nogal wat strijd met begeleider ome Cor, dit jaar verliep dat uitermate prettig, zo memoreerde hij ook zelf in zijn afsluitende praatje na afloop van het optreden. Cor werd door ons steevast aangeduid als: Wie is toch die man die op zaterdagmiddag komt vertellen waar we nu weer heen moeten om te spelen. Nou, onze korps-senoir dus.

Toen Jasper even zijn quint afzette, zag een jongetje dat al een hele tijd achter ons aanreed op zijn fietsje, zijn kans schoon. Hij bleek heel goed te kunnen slaan. Volgens zijn ouders kwamen ze uit Noord-Holland en het jongetje zelf stak drie vingers op toen we vroegen hoe oud hij was. Z'n vader en moeder gaan onze MOK-site en Facebook-pagina in de gaten houden, zodat hij zich over een jaar of vier als lid kan melden.

Terug op het eindpunt werden door Co en Cor de auto's gehaald en gingen wij nog op de foto met diverse kinderen. En zelfs met twee oudere Engelssprekende jongens, die al die Black Pete's maar wat bijzonder vonden.

In de auto konden we onze lunchpakketten aanspreken en gingen we weer richting Krommenie. In de oude kleedkamers van Sporting Krommenie konden we douchen en afschminken. Bij de heren ging dat perfect, de dames klaagden over veel te heet water. Carlos en Rose maakten het helemaal bont door zich in het clubgebouw met behulp van doekjes weer wit te maken. Nou, dat werd een drama. Er is ooit voorgesteld om Zwarte Piet te vervangen door mannen met zwarte vegen op het gezicht. Behalve dat ik dat sowieso al belachelijk vind, is mijn advies ook om dat absoluut niet te doen. Het liefdeskoppel zag er al snel uit als twee horror-Pieten.

Jasper en ik zijn vervolgens nog even naar het Rosariumplein gelopen, maar onderweg kwamen enkele Cadets ons al tegemoet. Hun optreden was prima verlopen, maar daarover zullen anderen vast nog wel wat schrijven.

Ik heb traditiegetrouw de bar in de Brandweerkazerne opgezocht, waar ik onder meer sponzer Johan nog trof, maar ook Zwarte René L. Heel veel biertjes en zelfs voor een brand uitrukkende brandweermannen later, rolden we rond kwart voor elf weer de Kervelstraat op.