Drumcorps wint na hoogst opmerkelijke Finals-dag


Terug naar overzicht


Al net zolang als CGN gedurende de wintermaanden de Indoor Contests organiseert, is het Premier Drumcorps daar van de partij. Ook dit jaar weer. En hoe… het werd waarschijnlijk de meest opmerkelijke Finals ooit.

Door Johan Lok

Een dag Finals in Eindhoven betekent vroeg vertrekken. Rond half acht ’s morgens ging het Drumcorps dan ook vanuit het Music Centre op pad richting het zuiden. Net als vorig jaar vonden de Finals plaats in het vertrouwde Indoor Sportcentrum in Eindhoven.

Na te hebben uitgeladen, was het tijd voor koffie, waarna we konden warmspelen voor de Prelims. Onze uitvoering van Reflection verliep, op wat kleine oneffenheidjes na, best wel goed. Behalve dan dat er vanuit CGN ineens kritiek was op ons rhönrad. Suus zou daar erg gevaarlijke dingen mee doen en moest eigenlijk gezekerd zijn. Dat zou ons zelfs strafpunten gaan opleveren. Uiterst apart is dan natuurlijk het feit dat daar tijdens de contests in Almere en Leeuwarden nooit iets over gezegd is, en het tijdens de Finals ineens verboden werd. Dat incident hield de gemoederen uiteraard behoorlijk bezig. Al was het alleen maar dat Suus het vreselijk vond dat ze ons benadeeld zou hebben. Maar dat was natuurlijk absoluut niet het geval.

Erger werd het nog, toen in de loop van de middag de punten bekend werden van de Prelims. Was het Drumcorps in Almere begonnen met 65 en vervolgens 67 punten, en werden dat er in Leeuwarden vervolgens 71, in Eindhoven werden we ‘beloond’ met 57 punten. Niemand begreep daar iets van en de stemming daalde uiteraard flink. Maar ja, we moesten door. Zonder rhönrad en met heel weinig punten. Nog vreemder werd toen later op de middag de jurytapes beluisterd werden en daaruit bleek dat men vond dat we prima bezig waren.

Maar eerst was het de beurt aan de Cadets. Die meldden zich ’s middags in Eindhoven en lieten tijdens het warmspelen al horen er helemaal klaar voor te zijn. In Almere behaalden ze 69 punten en ze wilden er alles aan doen om ook in Eindhoven boven het Drumcorps te eindigen. Hun show Games ging fantastisch en het Drumcorps had dus alle reden om zich zorgen te maken.

Zij waren enige tijd na de Cadets aan de beurt voor hun Finals. Waarschijnlijk door het slechte puntenaantal ’s morgens, werd er beter dan ooit gepresteerd. Meer konden we ook niet doen. Nu werd het afwachten tot de Olympic Retreat laat in de avond voor de punten.

Eerst inladen, al kostte dat nogal moeite omdat Jasper door de organisatie flink werd dwarsgezeten om de kar weer bij de zaal te krijgen. Jasper, niet voor één gat te vangen, wist daar uiteindelijk toch te komen, waarna eindelijk ingeladen kon worden. Maar een beetje meer begrip en medewerking zou toch mooi zijn. Daarna was het tijd voor de vaste Finals-traditie. Het eten van broodjes worst. Ditmaal was het Nick die gezorgd had voor heerlijk warme worstjes en die werden met genoegen verorberd. Het werd zelfs zo gezellig dat er uiteindelijk ook nog polonaise gelopen werd.

Toen het te koud werd, werd er opgeruimd en gingen we richting de hal om te kijken naar de Marching Open Class, waar met name genoten werd van het optreden van Percussion Unlimited.

Vervolgens was het tijd voor Phila Slag & Vlag. Dat is een groep mensen met een verstandelijke beperking uit Sneek, die lieten zien dat ook zij heel goed kunnen vlaggen en trommelen. Het publiek stond al snel op de banken en vooral de slagwerkers wisten de aanwezigen behoorlijk op te zwepen met hun aanstekelijke manier van slaan en soleren.

Tot besluit nog twee guards-groepen, waarna we ons konden gaan opmaken voor de Olympic Retreat. En in het kader van kritiek dan toch ook nog maar even opgemerkt dat, net als in Almere, op de ledentribune helemaal niets te verstaan was van wat speaker Richard Kreisel allemaal aan interessants te vertellen had. Het was zelfs zo erg dat we vanaf de tribune appjes moesten sturen naar leden op de vloer om te vragen hoeveel punten we nu precies hadden.

De Cadets bleken flink vooruit te zijn gegaan. Na de 69 punten in Almere, sloegen ze ditmaal maar liefst 73,1 punten bij elkaar. De kampioensvlag, beker en medailles konden dan ook zeer verdiend in ontvangst worden genomen. Kat in het bakkie, dachten onze jongste leden na het horen van die punten. Daar komt het Drumcorps nooit overheen na hun 57 punten eerder op de dag.

We dienden flink lang te wachten op de punten voor het Drumcorps. Het bleken er 79,25 te zijn. En dat zorgde dus opnieuw voor vraagtekens. Een paar punten verschil tussen het middag- en avondoptreden is heel goed mogelijk, maar 22 punten meer… Niemand begreep er ook maar iets van. Maar de kampioensvlag, beker en medailles werden uiteraard met heel veel plezier in ontvangst genomen. En dat dan ook nog eens in de wetenschap dat we het hoogste aantal punten ooit hadden behaald, na de 78,45 punten voor Zapp in 2014.

Daarna snel terug naar Krommenie. En terwijl we in het Music Centre nog feestvierden met een heerlijk drankje, kon Auke uitleggen hoe het nu precies zat met die vreemde puntentelling. We bleken ’s middags door twee juryleden te zijn beoordeeld, maar CGN had het totale aantal punten niet door twee, maar door drie gedeeld. De 57 punten moesten er dus 76 zijn. Foutje, bedankt.