Dramatische Zweden-vakantie voor Falko


Terug naar overzicht


Je kent dat wel, je komt na de vakantie iemand tegen en vraagt dan belangstellend hoe zijn of haar vakantie is geweest. Dat deden we tijdens het oud papier ophalen ook bij Falko. Nou, op dat moment lag het vullen van de papiercontainer bijna een half uur stil. Falko had met zijn ouders bijna een man voor zijn ogen zien opeten, was z’n moeder zo goed als kwijtgeraakt tijdens een blikseminslag en had zelf bijna verder door het leven gemoeten met slechts één oog. Lees en huiver.

Door Johan Lok

We zagen Jasper al peinzend nadenken toen René en Falko zaterdag 19 augustus over hun vakantiebelevenissen vertelden. Er moesten absoluut mogelijkheden zijn om van de Zweedse avonturen van de Vallinga’s een spannende thriller te maken. De bedoeling was om in Zweden een rustige en relaxte vakantie te beleven. Wat zaken bezoeken en lekker vissen. Wat kan er mis gaan, hoor ik u denken.

Nou, dat begon al tijdens het eerste uitstapje, een bezoek aan het Orsa Rovdjurspark in de provincie Dalarna. Daar werden René, Carolien en Falko ineens weggeleid bij het berenverblijf. Niet veel later wemelde het er van het ambulancepersoneel en politie. Wat bleek, één van de beren had een gat weten te maken onder een hek en was in een soort van tussenhok terecht gekomen, waar ook de 18-jarige verzorger binnenkwam. Die werd gelijk, voor de ogen van zijn aanwezige familieleden, door de nog jonge beer aangevallen en overleed op weg naar het ziekenhuis. ‘We waren laat, want de bedoeling was om eerder te gaan. Dan hadden we waarschijnlijk precies bij het berenverblijf gestaan toen het gebeurde.’

Lees meer over het ongeluk (in het zweeds)

Hoog tijd voor iets rustigers dus. En wat is er nu rustgevender dan vissen. Zou je zeggen. Tot het ineens begon te waaien, steeds donkerder werd, keihard ging regenen en ook nog eens begon te onweren. ‘Niet onder de bomen schuilen hebben we geleerd. Maar dat hebben we toch maar gedaan.’ Falko en René hoorden even daarna dat de bliksem vlakbij insloeg. ‘Toen we later weer bij Carolien kwamen, bleek die op een haar na te zijn geraakt.’

Was het bij de beer en tijdens het onweer net niet, tijdens een andere vispartij ging het wel mis. Falko slingerde zijn blinkertje uit het water. Het haakje schoot vervolgens in zijn oog. René, die wat verder stond, hoorde Falko hard schreeuwen. Hij kwam gelijk met een schepnet aangehold. ‘Ik was in de veronderstelling dat Falko een flinke vis had gevangen.’ In plaats van een grote vis, zag hij zijn bloedende zoon staan. De auto stond op ongeveer een kilometer afstand. Dat stuk werd, met haakje in het oog, lopend afgelegd, waarna zo snel mogelijk een ziekenhuis werd opgezocht dat zich zo’n 20 kilometer verderop bevond. De kans bestond dat Falko daar niet zou kunnen worden geholpen en dat er naar een ander ziekenhuis zou moeten worden afgereisd, dat zich op 90 kilometer afstand bevond. In het eerste ziekenhuis bleek echter dat het haakje zich niet in de oogbal, maar in het ooglid had gehaakt. ‘Jammer dat het niet je tong was. Had je gelijk geweten hoe een vis zich voelt,’ was het liefdevolle commentaar van zijn tante Daniëlle.

Falko was er overigens heel koel onder gebleven. Hij wilde, uit het ziekenhuis vandaan, het liefst gelijk weer vissen.