Zeg Co, waarom die stokken?


Terug naar overzicht


Het Drumcorps was op 28 januari uitgenodigd om deel te nemen aan de MNHU-Slagwerkdag in Amersfoort. Daar lieten we onze nieuwe show aan een CGN-jury horen, die zelf ook aan het leren was voor het nieuwe winterseizoen. Toen ze wisten dat Co onze show had geschreven, kreeg hij de ene vraag na de andere.

Door Johan Lok

Ook juryleden moeten ervaring opdoen. Dat gebeurde vorig jaar tijdens een openbare training van ons Drumcorps en de Cadets in de sporthal in Wormer en dit jaar vond dat plaats in sporthal De Bron in Amersfoort.

We gingen er met een enigszins uitgedund gezelschap heen omdat een aantal geen vrij konden krijgen van hun werk. In ons Music Centre stonden zelfs alleen maar heren. Romy en Larissa gingen op eigen gelegenheid naar Amersfoort. Dat werd voor Romy zelfs nog even lastig omdat haar Tom Tom de nieuwbouwbuurt in Amersfoort waar de sporthal stond nog niet kende. Ze werd door René de goede kant op geloodst en was daardoor gelukkig op tijd aanwezig. Leuk was het ook dat een aantal ouders mee waren.

In Amersfoort bleek dat er een grote zaal was waar de instrumenten stonden en waar opgetreden moest worden. Dat betekende dus dat er pas na afloop kon worden ingeladen.

Wij namen deel aan het avondprogramma. Dat begon met twee showcases van Soli Deo Gloria uit Alblasserdam en slagwerkgroep KAMV. Met name de eerste kon mij enorm bekoren. Zeker hun uitvoering van Radar Love van the Golden Earring mocht er zijn. Ideetje voor een nieuwe show wellicht.

Na deze showcases was het de beurt aan drie CGN-deelnemers. Wij mochten als eerste en lieten de muziek horen van onze nieuwe show Battle, gebaseerd op het nummer Two Tribes van Frankie Goes To Hollywood.

Thom speelde op een niet compleet drumstel, omdat hij dat deel toch niet nodig had. Het zag er echter vrij gehandicapt uit. Volgende keer toch maar het hele drumstel meenemen.

De speaker vertelde dat de muziek geschreven was door een eigen lid, namelijk Co en dat zorgde ervoor dat de juryleden zich tijdens hun bespreking dus constant tot hem richtten. Waarom had hij het begin juist zo geschreven en vanwaar de stokkenkeuze voor de pittleden. Co sloeg zich daar, net als hij altijd op de marimba doet, overigens prima doorheen. Auke kreeg veel complimenten voor zijn gitaarpartij, al was hij in het vervolg juist veel te nadrukkelijk aanwezig. Kritiek was er uiteraard best wel. De jury wilde door ons meegenomen worden op een reis, maar bleek toch een aantal malen af te haken. Ik begreep hun kritiek, want er vielen een aantal gaten, die storend zullen zijn overkomen op het publiek. Ook aan de Battle tussen de basses moet nog het nodige gebeuren. Het idee vond de jury heel leuk, maar aan de uitvoering schortte nog het één en ander. De juryleden misten zo nu en dan de spanning. ‘Ik hoor alleen maar noten en ik heb geen interesse in een bejaardenorkest.’ Kortom, we zijn er nog niet. Maar dat geeft niet. We hebben nog een aantal weken de tijd voordat we de eerste contest in Leeuwarden hebben.

Na ons optreden was er tijd om te kijken naar de nieuwe shows van Percussion Unlimited en European X. De show van European X luistert naar de titel TBA, terwijl de show van Percussion Unlimited, Into The Deep, zich ditmaal onder water afspeelt.

Na afloop snel inladen en op naar de Mac. Vlak bij de oprit van de snelweg was er eentje in Amersfoort en daar hebben we gezellig gezeten. Er werden zelfs nog pepermuntjes uitgedeeld, een heuse 5-sterren Mac dus. Alhoewel je wel je eigen afval moest weggooien.

Daarna weer in de auto’s en op naar Krommenie.