Drumcorps wint in Wijchen


Terug naar overzicht


Toen we op 13 februari zagen dat de schuurdaken wit waren, was het duidelijk. Het CGN Indoorseizoen begon zoals dat hoorde: koud. ’s Middags werd afgereisd naar Wijchen, waar dit jaar voor de tweede keer de strijd van start ging om de titel in Marchin A Class, waarin Premier dit jaar weer uitkomt. We zouden het in Gelderland opnemen tegen twee tegenstanders, namelijk H!P uit Zoetermeer en Advendo uit Nijverdal. Aangekomen in Wijchen bleek echter dat Advendo had afgezegd.

Door Johan Lok

Het was leuk dat Alise besloot om gezellig mee te gaan. Het is volgens ons nog een kwestie van tijd voordat ze, net als Manon en Elena gewoon weer meedoet, al ontkent ze dat zelf nog luidkeels.

Voordat we weg konden, moesten we eerst op zoek naar Anne. Die bleek mee te zijn ingepakt in de kar. Op dat moment was het field overigens nog aan het repeteren in de grote zaal.

Bij vertrek was er even schrik toen een bordje niet goed gelezen werd. In het raam van de nieuwe auto van Elena was namelijk te lezen: Baby On Board. Nog een keer lezend bleek daar echter te staan: Babe On Board.

Qua kleding loopt de pitt deze winter in zwarte broek en zwart Premier t-shirt. Het field speelt de gevangenen en die dragen dus een oranje overall. Daar bleek in het begin bijna niets goed aan te zijn, zo klaagde met name Carlos. Later bleek dat dat eigenlijk alleen maar was om zijn zenuwen een beetje onder controle te krijgen. Orange bleek ineens zelfs the new black te zijn.

En dan hebben we ook nog Rose die de rol van geldloper op zich neemt. Een sexy geldloper zelfs, want ze had haar witte overhemd verleidelijk ver open geknoopt. Tijdens het inspelen werd de naam crashcymbal even duidelijk gemaakt. Met een flinke crash viel één van de twee cymbals van Jennifer namelijk op de grond. Tot overmaat van ramp gebeurde dat tijdens de show ook nog een keer. Dat werd echter prima opgepakt door het field. Zowel het cymbal als het vervolg van de show, wel te verstaan.

Van de deelnemers aan Marching A mochten we als eerste op, omdat Advendo het op het laatste moment liet afweten. Hun show is nog niet klaar en dat is jammer, want we hadden graag geweten hoe we ten opzichte van de Nijverdallers hadden gestaan. Nu was alleen H!P onze tegenstander. Vorig winterseizoen wisten ze ons tijdens de Finals in Eindhoven net voor te blijven en dat moet natuurlijk eenmalig blijven. Onze show ging naar wens en er waren dan ook tevreden gezichten nadat we van het veld waren. Snel werden de instrumenten weggezet om te kunnen kijken naar de show Hej, Hej van H!P. Die gaan deze winter op de Zweedse toer en brengen een show die voor het publiek leuk is om te zien. Dat hadden wij ook vaak en dat pakte niet altijd even goed uit, wat betreft het oordeel van de jury. Onze show The Case is dit jaar dan ook veel meer een show zoals de jury het wil zien.

Aangezien er nogal wat tijd zat tussen ons optreden en de Olympic Retreat werd er koers gezet richting de McDonalds. Aangezien het kader, Auke, Johan en Jasper, besprekingen met de jury hadden, gingen zij niet mee en daarom mocht Manon in de auto van Johan rijden. En dat ging prima, zo konden we constateren.

Weer terug in het Arcus Sportcentrum, hebben we nog gekeken naar de andere Marching Class, waarin onder meer Percussion Unlimited meedoet, met Justin in de gelederen.

Vervolgens konden we ons langzaam opmaken voor de uitslag. We waren als eerste aan de beurt en het nieuws was prima. Wij scoorden 63,1 punt, terwijl H!P het met 61,45 moest doen. Vergeet daarbij echter niet dat onze Zoetermeerse concurrent 0,75 punt penalty had. Streep je die weg, is het verschil minder dan een punt. Vorig jaar scoorden wij in Wijchen 63,15 punten en H!P 62,65. Veel verschil met toen is er dus niet en we weten hoe dat is afgelopen. Er is dus volop werk aan de winkel. Uit de juryrapporten bleek dat het met name muzikaal beter moet. Nou, dat is iets dat we kunnen, aan de slag dus.

Maar de eerste plaats in Wijchen neemt niemand ons meer af. Het was Dhanuja die de felicitaties en de punten in ontvangst nam.

Daarna snel verkleden en op naar Krommenie, waar nog een biertje werd gedronken. Een beetje vanwege Valentijnsdag, want toen we weer in het clubgebouw aankwamen was het inmiddels al zondag.

Het Drumcorps moet hard aan de slag, want over 14 dagen staat alweer de volgende contest op het programma, het WGI in Almere, met zoals ieder jaar een Amerikaanse jury.