Drumcorps doet goede zaken in koud Franeker


Terug naar overzicht


Na de eerste contest in Wijchen, exact een maand geleden, was de show op aanraden van de jury helemaal veranderd, aangezien men Anatevka wel hoorde, maar niet zag.

Door Johan Lok

Tijdens de WGI Contest in Almere, twee weken daarna, leverde dat meer punten op, maar toch een wat onbevredigend gevoel omdat in de avondwedstrijd het aantal punten juist weer minder was dan ’s morgens en meer nog omdat Harpe Davids ons voorbij was gegaan. Dus werd reikhalzend uitgekeken naar de contest in het Friese Franeker met weer een, gedeeltelijk, Nederlandse jury.

Vrolijke gezichten na afloop. We scoorden 10 punten meer dan in Wijchen, waren onze Zoetermeerse conculega’s weer voorbij en, wat nog belangrijker was: het op de tweede plaats staande Sternse Slotlanders staat nog slechts 3 punten boven ons. De spanning is dus compleet, twee weken voor de Finals in Eindhoven. Er werd op 14 maart om kwart over één verzameld bij het clubgebouw. Na een week vol zon, was het zaterdag kil en koud en zo hoort het ook als we optreden in Friesland. Of dat nu in Drachten, Leeuwarden of Franeker is: Friesland uit, altijd koud.

Vlak voor vertrek waren we Thom kwijt. Die bleek echter al met twee jeugdige Drumcorps-dames in de bus te zitten. Zonder bloedneus, dit keer.

We moesten nog even wachten op Carlos omdat die nog van zijn werk moest komen. Ook Manon was van de partij. Ze had van haar baas toch de middag vrij gekregen. Nick was er ook, al mistte die dan weer een belangrijke topper met zijn Zaterdag 2 dat nog in de race is voor het kampioenschap, tegen concurrent Fortuna Wormerveer.

Toen Carlos aanwezig was, konden we eindelijk op pad. Dit overigens nadat we afscheid hadden genomen van onze voorzitter die ons helemaal kwam uitzwaaien samen met twee vriendinnen.

Op richting de Afsluitdijk. De auto waar Auke inzat, maakte bij Zaandam echter alweer rechtsomkeert, omdat de melkbus was vergeten. Voor diegenen die nu denken, spelen jullie nu ook al op een melkbus? Nee, die bus wordt gebruikt door Tevje om melk uit te scheppen tijdens de show. Het vergeten van de bus bleek in Krommenie snel de ronde te doen, want in Franeker aangekomen was er al een berichtje van Dorien die ons succes wenste: ‘met melkbus’.

In Franeker aangekomen moest René weer even de rol van coördinator op zich nemen omdat Auke met melkbus nog niet in Franeker gearriveerd was. Hij meldde zich voor de eerste bijeenkomst die dag met uitleg over de het verloop van deze contest. Wij wisten ondertussen met een aller charmantst gezicht zonder stempels en bandjes langs een groene dame te komen richting de kleedkamer. René had immers alle papieren bij zich.

Het optreden vond plaats in sporthal De Trije. Jaren geleden is het Drumcorps daar ook al geweest, maar de oude hal was niet meer geschikt voor de CGN-evenementen. Na een recente verbouwing en uitbreiding blijkt het echter weer een ideale hal voor contests. En een behoorlijk stuk dichterbij dan Drachten.

Er werd uitgeladen, warm gespeeld en daarna was het al tijd om op te treden. Dat verliep prima en iedereen was zeer tevreden na afloop. Er werd even nagepraat met onze naaste concurrenten van Harpe Davids en daarna werd ingeladen. Vervolgens was het daarna ook alweer snel tijd voor de Olympic Retreat, waarbij ons allereerst de nieuwe vlag met daarop het nieuwe logo van CGN werd getoond. Wat er ook gebeurt, zo’n nieuwe kampioensvlag moeten we natuurlijk bij onze inmiddels al flinke collectie hebben hangen. Dit jaar zal dat wellicht niet lukken, dus dan moet het volgend winterseizoen maar gebeuren.

De uitslag was mooi, zoals gezegd. Harpe Davids scoorde 70.05 punten en wij 73.65. Sternse Slotlanders werd tweede met 76.55 punten en NFPC voerde de lijst weer aan, ditmaal met 79.3 punten. Hen voorbijstreven over twee weken in Eindhoven zal waarschijnlijk niet lukken, maar de Sternse Slotlanders… Drie punten extra door overtuigend toneelspel tijdens onze show. Dat zou toch mooi zijn. De staf moest vervolgens richting de nabesprekingen, dus zochten wij de kantine op. Die zat echter overvol. Premier zou echter Premier niet zijn als we niet een leeg tafeltje vonden. Daar stond weliswaar een bordje gereserveerd op, maar wij besloten dat tafeltje tot die tijd maar even te gebruiken. De reserveerders kwamen nooit opdagen, onze staf wel en dus konden we op weg naar de McDonalds in Harlingen. Daar was alles prima geregeld. Er waren twee bestelbalies in bedrijf en toen de manager onze groep binnen zag vallen, opende hij gelijk twee extra balies. Prima service. Tijdens het eten bleek Manon haar tomaat niet op te eten. Dit omdat haar tandvlees daarvan gaat jeuken. Auke was blijkbaar zo enthousiast over het behaalde resultaat in Franeker dat hij bij de Mac nog altijd met zijn uniform aanzat. En dat terwijl hij toch weet dat er niet gegeten mag worden met het uniform aan.

Daarna richting Krommenie. Met de auto van Johan bezochten we ook nog de Mac in Hoorn. Maar dat was niet om te eten, maar voor een sanitaire stop voor Alise. Terug in Krommenie werd uitgeladen en nog geluisterd naar de ingesproken bandjes van de juryleden. Daaruit bleek dat het muzikaal wel goed zit met Anatevka. Qua toneelspel moet het echter allemaal nog grootser. En daar hebben we nog twee weken de tijd voor.

De avond werd door een deel van het Drumcorps besloten bij Younes thuis. Wat daar bekeken zou worden was nog niet helemaal duidelijk. Er was keuze tussen de Red Hot Chili Peppers, porno en een Disney-film. U begrijpt, het werd een uiterst onrustig besluit van een dagje Premier.