Met veel respect op het Drumcorps neerkijken


Terug naar overzicht


Het trainingsweekend in Huizen zit er weer op. Johan 2 schrijft over het wel en wee tijdens dit weekend en ik beperk me tot het laatste half uur op de zondagmiddag.

Door Johan Lok

Ik keek toen letterlijk op de leden van het Drumcorps neer. En wat eigenlijk nog erger was, ik deed dat helemaal alleen. Want geen van de ouders had op 22 december de moeite genomen ook even in de auto te stappen en richting de thuisbasis van The Pride te rijden om daar te aanschouwen wat er in een weekend is gepresteerd door de leden. En dat is eigenlijk heel erg jammer.

Natuurlijk is het leuk om tijdens de Finals eind maart trots in de zaal te zitten en te kijken naar het eindresultaat van zoonlief of uw schat van een dochter. Maar dan ziet u alleen een, hopelijk, gelikte show en heeft u geen idee wat daar allemaal aan vooraf is gegaan.

Het klinkt natuurlijk leuk: trainingsweekend in Huizen. Johan 2 post op Facebook een foto van een flesje bier en schrijft daarbij: Blijven herhalen is de remedie. Dat geeft wellicht het idee dat het een weekend van lekker zuipen en lang leve de lol is. Ik kan u echter verzekeren dat dat absoluut niet het geval is. Toen ik me zondagmiddag meldde in de grote zaal van The Pride, zag ik vermoeide gezichten en gepijnigde lichamen, die desondanks nog altijd keihard bezig waren de nieuwe show Zapp een muzikaal gezicht te geven en de door René en Jasper bedachte loopfiguren in te studeren en uit te voeren.

Aangezien ik de enige was die de moeite had genomen richting Huizen te sturen, kreeg ik dus een heuse privévoorstelling. Eerst eenmaal de show doornemen zonder lopen en daarna tweemaal met muziek én show.

Nu had ik al het één en ander gehoord en gezien op de computer, aangezien Jasper namelijk zowel muziek als beweging in een computeranimatie heeft verwerkt. En als Sinterklaas (ja hoor, dat was ik) had ik het voorrecht tijdens een zondagmiddagrepetitie al een deel van de muziek van Zapp te mogen horen.

Zondagmiddag bleek dat het muzikaal allemaal alweer veel verder is uitgebouwd, zoals het bij het Drumcorps eigenlijk altijd blijft groeien tot aan de Finals toe. De door Jasper en René uitgekozen televisietunes zijn op lang niet gemakkelijke wijze door Rob Hagen op muziek gezet. Zo valt er te genieten van tunes van onder meer Baantjer, Ik Hou Van Holland en CSI. Muziek die in de smaak zal vallen bij het publiek. Natuurlijk moet daar nog veel aan geschaafd worden, maar de basis is inmiddels aanwezig. Zelfs Younes speelt veel meer dan de vaste 6 tot 8 maten. Kortom, zoals Barrie Stevens vroeger altijd zei: Gewoon doorgaan.

Dan de show. Da's een heel ander verhaal. Ik schreef al dat ik als één van de eersten de animatie zag, die door Jasper is gemaakt. Voor de leden prettig omdat ze dan hun eigen poppetje in de gaten kunnen houden en weten wat er van ze wordt verwacht.

Ik zag echter sommige poppetjes soms met supersnelheid over het computerscherm razen en vroeg me af hoe dat in het echt zou zijn. Welnu, net zo snel dus. Van bovenaf kon ik mooi op het Drumcorps neerkijken en zag bijvoorbeeld Auke en Carlos diagonaal de zaal doorgaan in een tijd die Sven Kramer ze op de schaats niet zou hebben verbeterd.

René en Jasper hebben het voor het field absoluut niet gemakkelijk gemaakt. Er zitten hele leuke en uitermate lastige elementen in. Elementen die, als ze niet goed worden uitgevoerd, een drama zijn om naar te kijken. Heel gevaarlijk dus en daarmee wordt gelijk duidelijk dat het Drumcorps allesbehalve op safe speelt. Ze gaan er volledig voor het komende winterseizoen. Daarbij moeten we het opnemen tegen maar liefst 4 andere bands, te weten Advendo Percussion Ensemble uit Nijverdal, NFPC uit Dokkum, onze vrienden van Harpe Davids uit Zoetermeer en de Sternse Slotlanders uit Franeker. We kunnen dus hoog komen, maar ook diep vallen. Wil je echter verder komen (en dat wil het Drumcorps) dan kun je niet op safe spelen.

De leden van het Drumcorps leveren een topprestatie. Het zou mooi zijn als dat beloond wordt door een enthousiast publiek langs de kant. Ajax zien voetballen in een leeg stadion is immers ook een triest gezicht. Zij zijn immers de twaalfde man.

Laten we stellen dat het Drumcorps de omslag naar een stap hoger heeft ingezet. Nu het publiek nog.